18 Απρ 2010

εγώ πάλι.. έτσι τον θέλω..    

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010 



Μ΄ αρέσουν οι άνθρωποι που λατρεύουν τον ήλιο
και το δηλώνουν
οι άνθρωποι που ξέρουν ν απολαμβάνουν τη χαρά της παρουσίας του , το φως του το λαμπερό,
που μπορούν ν απλώνονται και ν΄ανοίγονται στη ζεστασιά του
που χαμογελούν ικανοποιημένοι
και λίγο αυτάρεσκοι..
βγήκε πάλι.. γι αυτούς λάμπει.. για τη δική τους ικανοποίηση..

Μ΄αρέσουν, ναι.
Είναι αυτοί που λέω εγώ " οι άνθρωποι του μεσημεριού "
οι καθαροί
οι όλα στο φως
που ξέρουν τους δαίμονες της νύχτας και της σκοτεινιάς τους να τους αφήνουν εκεί
στη θέση τους, στη νύχτα και στη σκοτεινιά..
που ζουν τη λιακάδα σα δώρο, που χαίρονται τον ερχομό της σαν ευκαιρία - δεν πρέπει να χαθεί..-
μέχρι να νυχτώσει ξανά
να ξαναβγούν τα φαντάσματα
κι όχι για όλους..
για λίγους , που κι απ αυτούς κάποιοι θα προσπαθήσουν να τ΄ αγνοήσουν, να τα κοιμήσουν,
κι ακόμη λιγότεροι θα μείνουν ξάγρυπνοι
να τα παλέψουν
μέχρι να ξαναχαράξει
να ξαναφέξει η μέρα, να ξαναβγεί ο ήλιος.. αυτός που τίποτε δεν αφήνει κρυφό..να σβήσει τις σκιές..

Ναι.. μ αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι
Παρηγοριά τους βλέπω.. ευτυχώς που υπάρχουν κρατούν τον κόσμο μου σε ισορροπία
Με χαροποιεί η παρουσία τους
χαμογελώ
όπως ακριβώς χαμογελώ σαν βλέπω τους πίνακες ζωγραφικής στις εκθέσεις..
χαίρομαι την ύπαρξή τους.. κι αποχωρώ..


Εγώ απ τη άλλη.. τον ήλιο μου τον θέλω να με βρει αυτός
εγωιστικά.. θέλω αυτή τη μία του αχτίδα
να ΄ρθει για μένα..
μέσα απ τα φυλλώματα, ανάμεσα απ τις στέγες,
να με βρίσκει απρόσμενα..
μετά τη βροχή
μεσ΄απ την υγρασία
να ζεσταίνει αυτό μου το κομμάτι , το ένα ,
ν΄αφήνει τα υπόλοιπα στη σκιά τους
δε μάλωσα δα και ποτέ μαζί της..

θέλω το χάδι του προσωπικό
δώρο δικό μου
να με φτάνει δίχως να το κυνηγώ.. να ξέρει πού θα μ αγγίζει
να κάνει τα μάτια μου να κλείνουν από απόλαυση,
αγαλλίαση και βαθιά ανάσα ..
και πριν την εκπνοή
προτού χορτάσω..
να κρύβεται..
να με κάνει να τα ξανανοίξω.. να τον ζητήσω
να τον ξαναλαχταρήσω
να τον προσμένω
και να ..ξανάρχεται
έτσι.. ξανά .. και ξανά..

΄Ετσι τον θέλω εγώ τον ήλιο μου
να ΄ν το φιλί του γλυκό..
να ναι το χάδι του καυτό
να ΄ν ταξιδιάρης,
να ναι και παιχνιδιάρης

κι αν μου πεις "..δεν γίνονται έτσι τα πράγματα γλυκιά μου.."
να χαμογελάσω
και να σου πω
"κι όμως.. γίνονται "


Ανιρέτα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου