7 Ιουλ 2010

ήτανε λέει.. μια φορά..





Ήτανε λέει μια φορά,
κάπου, που Ισπαχάν το λέγανε,
κάποιος που των πουλιών τη γλώσσα νόαγε
κι άκουσε λέει να μηνάν τ' αφέντη του το θάνατο
Σελώθηκαν τότες τ΄ άλογα
για τον κρυφό της Σαμαρκάνδης τόπο . .
Και πέρασε λέει ο Χάροντας και ρώτησε κι απόρησε
"πώς τάχα μου μου φάνηκε να είδα εδώ γύρω
κείνον που σ΄έναν τόπο μυστικό
απόψε είναι να ΄βρω; "

Κι ήτανε λέει και κάποιος άλλος
σε χρόνους παλιούς ,παράξενους,
που του προφήτεψαν πικρά μαντάτα
για φονικά και νυφικά, ανείπωτα και μαύρα..
κι έφυγε - λέει - ταξίδι αλαργινό
σε τόπους άλλους , ξενικούς
που ο ήλιος σβήνει τις ψυχές κι ούτε σκιά δε στέκει..
κι έλυσε λέει αίνιγμα απ τους ανθρώπους άλυτο
κι έφυγε λέει καμαρωτός . . . που μπόρεσε τ΄αδύνατο..

Κι ήταν κι εκείνος που άκουσα ,μια νύχτα σ ένα όνειρο..
κοίταγε λέει στο χέρι του
της ζήσης του το μέτρο
μα δε συμφώναγε . . και θύμωσε με των γραμμένων τη γραμμή ..
της έκανε λέει μια χαρακιά μ ένα μαχαίρι ναυτικό
μέτρο δικό του έβαλε.. όσο κι ο λογισμός του..

Είναι που λέει πως οι νυχτιές , ζητάνε παραμύθια
από καιρούς αλλοτινούς ..
κόσμους ονείρων μαγικούς , που λέει τάχα μου φορές
πως δεν ξυπνά η αλήθεια..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου