26 Οκτ 2010

μια παλιά παλιά ιστορία ...




Φυσάει εδώ .. Ακούς ; 
δεν είναι κρύος ο αγέρας 
μα ούτε και κείνος ο ζεστός που σε μουδιάζει ..
είναι απ τους άλλους που θέλουν να σωπάσεις λιγάκι , ν ακούσεις ..
Αλήθεια, ακούς ποτέ τον άνεμο να τραγουδάει ;

κάθομαι έξω απόψε .. 
κρυώνω βέβαια λίγο ..  είν και τα χέρια μου παγωμένα.. δε θέλω όμως να μπω μέσα ..

θες να σου πω μια ιστορία ;
έφτασε σε μένα μια νύχτα σαν και τούτη  ..πάει καιρός τώρα  , 
για χρόνια ξέρεις , νόμιζα πως την ονειρεύτηκα κείνη τη φωνή 
αργότερα έμαθα πως  κι άλλοι  την έχουν ακούσει ..
κατέληξα πως αλήθεια θα ταν , όχι όνειρο ..
έρχονται βέβαια στιγμές που δεν ξέρω καν κι αν έχει σημασία .. 
τέλος πάντων .. θες να σου πω ;

Είναι παλιά λένε ιστορία .. χίλια και τόσα χρόνια πίσω ..σ έναν μακρινό τόπο εκεί στο βορρά 
για μια μάχη λένε που δόθηκε 
ανάμεσα σε Κέλτες νομιζω  .. ξέρεις , αυτοί που ακόμη λέν πως πιστεύουν σε νεράιδες και ξωτικά ...κι ακούν τις νύχτες ψιθύρους από Νύμφες των Ονειρότοπων ..  Κέλτες και Σάξονες ..

Τρακόσιοι .
Τρακόσιοι άντρες  ήταν που στάθηκαν ορθοί ,απέναντι σε τριάντα χιλιάδες
σε μια μάχη απ αυτές που η ιστορία χαρακτηρίζει  εκ των προτέρων καταδικασμένη .. 
τρακόσιοι μαχητές  αποφασισμένοι να μην κλάψουν στα στερνά για όσα δεν έκαναν στα πρώτα ..
τρακόσιοι κι ένας τροβαδούρος . .
Κι έγινε η Μάχη .
Κι έπεσαν  όλοι . Εκτός του ποιητή . Του χαρίστηκε λένε η ζωή  για να γυρνά στον κόσμο , να ιστορεί και να υμνεί τη Μεγάλη Νίκη των Πολλών .


Κι έτσι κι έκανε .. 

Βάρδο της Θλίψης  τον είπανε , 
ο Τροβαδούρος με το σβησμένο Χαμόγελο ,

που ταξιδευε και τραγουδούσε .. 
πως σε τούτον τον κόσμο , είναι μάταιο να πολεμάς για την Ευτυχία, τη Χαρά , το Δίκιο ..
πως ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος την Αλήθεια να μην την αντικρύσει ποτέ του κατάματα , την Ελευθερία να μη μπορέσει να τη γευτεί .. αλλιώς είναι η πλάση φτιαγμένη , όχι γι αυτά .. 
Και στα χρόνια που πέρναγαν , τόπο έπαιρνε και τόπο άφηνε ..
και πότε ένας του  αναστεναγμός, πότε ένα δάκρυ ,  ιστορούσε στους ανθρώπους  την Αλήθεια του , που τόσο πικρά του είχε αποκαλυφθεί .. 

Λένε πως έζησε πολλά πολλά χρόνια .. 
άλλοι πάλι λένε πως ήταν καταραμένος ..
ανάπαυση δε θα του χαριζόταν αν δεν έφτανε  μέχρι τα πέρατα των κόσμων .. 
και το ταξίδι  συνέχιζε .. 

Ως  που μια μέρα, κάποιος τον διέκοψε ..
την ιστορία αυτή την είχε ακούσει από έναν άλλο βάρδο είπε  , που έλεγε κι αυτός πως ήταν ο μόνος μάρτυρας της Μεγάλης Μάχης 
Εκπληκτος, απορημένος  .. άρχισε ν αναζητά κείνον τον άλλον ..
όπου όμως έφθανε , του λεγαν πως .. .να, λιγάκι πρωτύτερα να ρχόταν , θα τον προλάβαινε ..
κι όλο κι έτρεχε πια .. αγχωμένος , να τον προλάβει, να τον ιδεί τον ψεύτη .. 
Μέχρι που τον πρόλαβε ..,

Μια νύχτα σαν και τούτη λέει ο μύθος , 
ο αγέρας ,

     - λες να ναι ο ίδιος αγέρας ;  αυτός που φερε την ιστορία σε μένα ;  
       να κανε λες τόσο δρόμο στους αιώνες
       και περνώντας  απόψε από εδώ, να σταμάτησε λιγάκι για φέρει την ιστορία και σε σένα. . . ;
       ποιος να ξέρει ..
       ίσως να ναι απλά  που μ αρέσει  να τον σκέφτομαι έτσι ..   --

τι σου λεγα όμως ;
α, ο αγέρας ..
ο αγέρας λοιπόν εκείνος , έφερε στ αυτιά του τη φωνή του άλλου , να διηγείται   το κλάμα  των σπαθιών και το χρώμα του αίματος ,  τη λάμψη του ήλιου στις ασπίδες  και το πέπλο που έριξε το σούρουπο κείνης της μέρας ..
κι όταν πια πλησίασε αρκετά, άκουσε με έκπληξη περισσή κείνον τον άλλο βάρδο -που ντυμένος με μια κάπα μακριά με κουκούλα-να περιγράφει πως η μάχη κείνη της μέρας , έληξε με Νίκη εκείνων των λίγων .. των τρακόσιων .. που κράτησαν τα περάσματα καθαρά  κι έκαναν τον εχθρό να υποχωρήσει με κουρελιασμένη περηφάνεια .. 

Θυμωσε.. πόσο θύμωσε !..
άκου Νίκη !
Μήπως δεν ήταν εκείνος ο ίδιος εκεί  παρών στο ψυχορράγημα των συντρόφων του ;
Μήπως δεν ήταν εκείνος ο μοναδικός επιζών του μακελειού ;
Πώς τολμούσε  ένας άλλος να μιλά για  .. νίκη ;
Πλησίασε λέει η ιστορία τον ξένο, και ζήτησε εξηγήσεις .. Μα εξηγήσεις που να ικανοποιούν δεν πήρε.. 
Κι οι δυο υπερασπίζονταν με πείσμα καθένας την εκδοχή του ..και τη δική του θέση σ αυτή την ιστορία ..
Αλλη λύση δεν έβλεπαν .. 
θα μονομαχούσαν ..
Οι θεοί θα έκριναν και θα δειχναν στον κόσμο ποιος ο αληθινός και ποιο το είδωλο ...
είπαν .. 
Κι ετοιμάστηκαν ..
ΚΑι την ώρα που έπεσαν οι κάπες και βγήκαν τα σπαθιά ..
είδε ο ένας στον άλλον με έκπληξη το πρόσωπό του .. 
σαν σε καθρέφτη .. 
Ηταν όμως τότε,   αυτός ο ίδιος ο  Αγέρας που φύσηξε ..
και χάθηκαν σε μια στιγμή κι οι δυο ..
Στο χώμα είπαν , έμεινε ένα μονάχα  σπαθί  . ..
μία μονάχα κάπα.. 
τίποτε άλλο ..

Κανένας λένε δεν έμαθε πια τι πραγματικά έγινε κείνη τη Μέρα της Μάχης ..
Καποιοι άλλοι  πάλι, λένε  πως την απάντηση  τη γνωρίζει μονάχα  η  καρδιά  .. κείνη  διαλέγει ποιανού βάρδου το τραγούδι θ ακούσεις .. 

Και , να σου πω και κάτι για να χαμογελάσεις  ;
Την ιστορία αυτή λένε,
τη διηγήθηκε κείνος ο ένας ποιητής .. 
ναι, αυτός ..
που διηγιόταν για τους δυο βάρδους που ο ένας τους ήταν ο ίδιος ..
κι ο  άλλος  ...

εντάξει, 
μπορεί να  μη χαμογέλασες ..

μα ξέρεις , 
κείνη την παράξενη δική μου νύχτα, έμαθα πως τούτο δω το παραμύθι , 
είναι ένα κάλεσμα 
για ένα αλλιώτικο βλέμμα ..
για έναν κόσμο που γράφεται κι αλλιώς .. 
που έχει Τόπο ..
γιατί κανένας Τροβαδούρος λένε , 
δε μπορεί να ζήσει με σβησμένο Χαμόγελο  ..


θέλω να πω ..
όμως όχι . .. 
είμαι πολύ κουρασμένη απόψε , για να σου πω  ο,τιδήποτε άλλο
. . . 


άκου μονάχα ..  για καληνύχτα ..




4 σχόλια:

  1. Ειμαι πολυ κουρασμενος αποψε για να σου πω οτιδηποτε αλλο, εξον απο το οτι...

    [Δεν βαριεσαι, ειτε τρακοσιοι ησαν, ειτε ενας οι μαχες δεν εχουν ουτε νικητες, ουτε νικημενους. Μονο αιχμαλωτους...]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το θέμα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος..
    το να μην παραδίνεσαι..
    αυτό είναι..

    μ αρέσουν τα λόγια του Χικμέτ ποιητή μου ..
    όσο μ αρέσουν κι οι αυγές
    π΄ακολουθούν τις νύχτες ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το μυθο ποιος τον εγραψε Ανιρε?
    οσο για τα σχολια να πω πως ακομα και τις μαχες καποιος μπορει να τις βλεπει ταξιδια...κι εκει δεν εχει αιχμαλωτους μητε νικητες...εκει εχει συμπορευομενους και ''ισοτυχους'' ταξιδιωτες!
    οσο το διαβαζα το μυαλο μου κολλαγε στο ποτηρι μισιγεματο και μισοαδειο...ή με το
    ''εγω κι αυτος,
    ο αλλος μου ο αποδημος εαυτος''(παλιο μου ποιημα:-))
    ωστε ερχεται η αυγη ε?? εεεε τοτενες να παμε γρηγορα για υπνο ναρθει γρηγοροτερα
    ΦΙΛΙΙΙΙΙΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. λένε πως είναι αληθινή ιστορία Τζοάννα
    η μάχη δηλαδή ..
    ιστορία που διασώθηκε σ ένα χειρόγραφο του 13ου αιώνα
    γνωστό ως έπος του Ανεηριν ..

    είναι η ιστορία του γενναιου Αργκόιλντ που με τριακόσιους πολεμιστές , αποφάσισαν να σταματήσουν τους Σάξονες εισβολείς .
    Ο Ανέηριν, έγραψε ότι ήταν φίλος καρδιακός του Αργκόιλντ ..
    και ο μόνος επιζών ..

    Αυτός είναι ο βάρδος ..
    αυτός έγραψε το ποίημα -ύμνο σε όσους αρνήθηκαν να διαπραγματευτούν την ελευθερία τους ..
    κιο ίδιος μιλά για τους δύο Ανέηριν ..

    Ακόμη καλύτερο ..
    κανείς δεν ξέρει τίνος πραγματικά είναι το χειρόγραφο..
    αν υπήρξε καν Ανέηριν

    πάνε χρόνια που την άκουσα ,
    λιγοστά τα στοιχεία που βρήκα ψάχνοντας
    μακάρι να ήξερα περισσότερα ..

    Απ την άλλη ..
    πειράζει που δε με νοιάζει ;
    από μάχες και θυσίες .. η ιστορία είναι γεμάτη, κι ακόμη γράφεται ..

    από Τροβαδούρους όμως
    που τραγουδουν έναν κόσμο αλλιώτικο ..

    Καλό ξημέρωμα Τζοάννα ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή