30 Απρ 2012



Σιωπηλά.  


Κάποτε χάραξε
Χώρια ..  Αλλά μαζί .
Στο φόβο, στα όνειρα, στον πόνο,
στη μοναξιά ..
Κι ύστερα σούρουπο.
Μαζί .
Αλλά χώρια .
Δεν υπήρχαν και πολλά - είπαν - πια να μοιραστούν
Συμφώνησαν .
Και νύχτωσε .
Δεν υπήρχαν πολλά , ναι .. 
Μονάχα τα πάντα ..





Όχι φιλενάδα μου , δε συμφωνώ.
Ουτοπίες υπάρχουν .
Όπως υπάρχουν και αστέρια πέρα απ όσα βλέπουμε, όπως υπάρχουν κι οι νεράιδες των ευχών,  το χάδι που σε γλυκαίνει δίχως χέρι να σ αγγίζει,  η μαγεία,  το τραγούδι του φεγγαριού, 
η ευχή στα φτερά  μιας νυχτοπεταλούδας
η αγάπη που δε ζητά .. 
Και η αλήθεια είναι στα μάτια μας .
Μη σε γελούν όσοι  ποτέ δε μπόρεσαν  ν ακούσουν έναν άνεμο.
Όσοι τη ζωή τους την περνούν αποφεύγοντας τους αέρηδες , όσοι, και που ψηλά κι αν τους ανεβάσεις,  αυτοί πάλι χαμηλά κοιτούν ,  
πτήσεις σε συνεχή πτώση , 
μέχρι που ακουμπούν ξανά στη γη , ονοματίζονται προσγειωμένοι ,  κι ύστερα μένουν πια εκεί. Ριζωμένοι. Πετρωμένοι . Ακίνητοι . 
Φτερά  κι ουρανοί ξεχασμένοι.
Άγγελοι παραιτημένοι .
΄Εκπτωτοι.
Και ναι, η καρδιά αριστερά είναι , μα το χέρι που απλώνεις φορές να την αγγίξεις, είναι το δεξί . 
Τα σταυροδρόμια είναι δυνατότητες.  Κι οι αλήθειες πολλές.  
Υπάρχει μια όμορφη ιστορία για δυο φίλους από διαφορετικούς κόσμους .. τα βράδια  καθισμένοι καθένας στο λόφο του δικού του κόσμου , σκεφτόταν τον άλλον .. στο λόφο του κόσμου που έβλεπε για  «φεγγάρι» .. 
πού είναι η αλήθεια ; αναρωτήθηκαν  μια νύχτα .. 
Στο λόφο που τυχαίνει να κάθεται αυτός που μιλάει .. απάντησαν μαζί ..
Οι δρόμοι μας έχουν στροφές ..
Αν είναι πάντα οι ίδιες, ο κύκλος μας γίνεται φυλακή .. μην το ξεχνάς

Μα  πάνω απ΄όλα , θυμήσου.
Υπάρχουν και τη νύχτα πουλιά που κελαηδούν.
τα αηδόνια . 
Οι αοιδοί αυτοί του δειλινού  που όταν όλα τα άλλα σιωπούν , 
τραγουδούν τα καλέσματα και τις χαμένες αναμνήσεις .. 
για κόσμους που λες πως δεν υπάρχουν .. 
Ουτοπίες .. 
Αλλά υπάρχουν .


12 Απρ 2012





Υπάρχει λένε απ την αυγή των καιρών ένας πανάρχαιος δρόμος .
Δρόμος που τον έχουν πάρει χαρές με γέλια κελαρυστά,   και λύπες με βήματα απ το χρόνο βαριά ..  προθέσεις αγνές , πράξεις και σκέψεις σκοτεινιασμένες,  τάματα απλήρωτα,  
νύχτες αχάραγες
και ζωές μισές ..
Αναζητητές και στοχαστές της ομορφιάς,  προσκυνητές της απεραντοσύνης,  οραματιστές μιας αιώνιας ευτυχίας ..
όρκοι ιεροί  κι υποσχέσεις ανεμοχαμένες ..
νεράιδες λαχτάρες ,
και ξωτικά όνειρα ..

Λένε πως τούτος ο δρόμος διασχίζει τη γνώση , μα οδηγεί κάπου πέρα απ όπου ο νους γνωρίζει ..
ίσως εκεί που μονάχα η καρδιά μπορεί να πάει..
Λένε ακόμα, πως κι αν είναι για όλους ίδιος , γεννιέται ξανά την κάθε στιγμή κάτω απ το κάθε βήμα του ταξιδιώτη του.  Άλλοτε απαλοστρωμένος με τραγούδια ηλιοστάλαχτα, φορές λυπημένος από σύννεφα αδάκρυτα κι άλλοτε θαμπός, να χάνεται σε ομίχλες από πόνους αγριεμένους  που μανιάζουν το διάβα του .. 
Με αποφάσεις απόκρημνες,  φορές μ΄ελπίδες να ξεφυτρώνουν απρόσμενα για ένα κράτημα , κι άλλες τυλιγμένος σε πέπλα που απλώνονται μπροστά στα μάτια , πέπλα λεπτά, ανάρια,  που δύσκολα χωρίζουν τον κόσμο των ζωντανών ‘ναι ‘  
από κείνον  των νεκρωμένων ‘αν ‘ ..

Ο Δρόμος..
Κάποιοι τον λεν  των αστεριών , κάποιοι τον λένε των ευχών ..
Άλλοι τον λένε Πέρασμα, κι άλλοι..
άλλοι απλά σιωπούν το όνομά του
Κάποιοι τον ονειρεύονται στρωμένο βάγια, κι ίσως αργότερα λυγούν κάτω από ένα δέντρο ευχόμενοι  λίγη σκιά .. ή λίγο έλεος ..  Άλλοι απομένουν σε μια του άκρη μυστικά και μόνοι με της προδοσίας το φόβο, κόμπο τους κι αλυσίδα ..  και κάποιοι στωικά, σηκώνουν επιλογές, αποφάσεις και σταυρώσεις στις ανηφόρες του
Όπως και να χει όμως, για όλους είναι Δρόμος ..
Δρόμος.. μαζί και Προορισμός.

Αφήνω κι εγώ εδώ απόψε μια ευχή,
Σ΄αυτόν το δρόμο του καθενός μας ..
Όπου κι αν τούτος οδηγεί ..

Κάποτε ..
Ίσως και σε μια Ανάσταση ..

3 Απρ 2012

την τρίτη ώρα..














Την πρώτη ώρα  -λεν σ΄έναν τόπο μακρινό-  είναι η βροχή
Τη δεύτερη, το ουράνιο τόξο
Την τρίτη ..
ανθίζουν οι κερασιές..




                                            ~     ~       ~      ~     ~

- Πες μου ότι όλα θα είναι καλά μια μέρα
Όλα θα είναι καλά μια μέρα ..
- Θα φύγεις
Στο τέλος του δρόμου , θα είναι πάντα η δικιά μας θάλασσα ..
-  Θα πονώ.
Από το δάκρυ του ουρανού γεννούν χαμόγελα οι ρίζες..
-  Θα σε ξαναβρώ; 
Στην άλλη άκρη του ουράνιου τόξου
- Κι αν χαθώ;
θα σ οδηγούν της κερασιάς τα άνθη 
- Ζουν τόσο λίγο .. 
Ζουν τόσο πολύ 
 Κι αν ξεχάσω ;
Δε λησμονιέται ό,τι έχει στην καρδιά γραφεί..
- Ναι.. δε λησμονιέται..   Πες μου ότι όλα θα είναι καλά μια μέρα 
Θα είναι . Οι κερασιές ανθίζουν  παντού στην τρίτη ώρα..

- Πες μου ξανά.  Πως όλα θα είναι καλά μια μέρα 
Όλα θα είναι καλά μια μέρα ..
- Υπόσχεση ;  Για φυλαχτό 
Υπόσχεση .  
Για Καληνύχτα ..