2 Απρ 2010

Κάποιοι ..




Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010





πάει τέλειωσε κι αυτό

σταυρώσαμε, σταυρωθήκαμε,
αποκαθηλώσαμε, ελπίζουμε ν' αποκαθηλωθήκαμε
περιφέραμε τα απομεινάρια μας,
θάψαμε, κάψαμε, σκορπίσαμε τις στάχτες μας
και γυρίσαμε

στέκομαι στην άκρη του δρόμου
κοιτώ τα χρώματα
αυτών που επιστρέφουν

κάποιοι γυρνούν με κείνη την κρυμμένη ανακούφιση.. ευτυχώς κι αυτή τη φορά το κακό χτύπησε των άλλων την πόρτα ....γλιτώσαμε.....κρατούν τους δικούς τους ανθρώπους απ το χέρι, σφιχτά...μια αγκαλιά απόψε..
κάποιοι κοιτούν μα δε βλέπουν.. άδειοι ...ίσως ο χρόνος..ποιος ξέρει...
κάποιοι θα κοιμηθούν βαριά απόψε...παρακαλούν για έναν ύπνο χωρίς όνειρα..
κάποιοι θα κρύψουν και θα κρυφτούν πίσω από ένα ποτήρι...κάμποσα τσιγάρα...προτιμότερη η θολούρα..ας μη φαίνονται κι όλα..

και κάποιοι θα κοιμηθούν σαν πουλάκια
ειν' αυτοί που ξέρουν πως η πρώτη ανάσταση θα σημάνει νωρίς , πριν το μεσημέρι , είναι οι έτοιμοι.. ..
που χουν το βλέμμα πάντα μπροστά..
κάποιοι θα κάνουν το καθήκον τους.. θα περιμένουν μέχρι το βράδυ... ως το τυπικό ορίζει
για κάποιους ο θρήνος θα κρατήσει περισσότερο, μα ξέρουν.. όλα περνάνε....
για κάποιους η ανάσταση θα παραμείνει - ποιος ξέρει για πόσο - μια λέξη μονάχα ... γνωστού νοήματος ...αγνώστου συναισθήματος..

κι εγώ στέκομαι και κοιτώ
όλ΄αυτά τα κεράκια τ΄ αναμμένα
που περνούν..

αυτή τη φλόγα την αποψινή,
δεν την βάνεις λεν στο σπίτι..
είναι πένθιμη
και την αφήνεις να σβήσει ..
ετσι πρέπει.. λένε..

έτσι θα ΄ναι..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου