7 Ιουν 2010

Είπες ..






Mου χάρισες ένα μολύβι
και μου 'πες
"γράφε !
έχουν οι λέξεις δύναμη,
να σε λυτρώσουν "

Mα εγώ φοβάμαι..

O "τρόμος του λευκού χαρτιού"
αυτός που λεν οι ποιητές..
δεν είναι μήπως και δε βρω τις λέξεις..
Eίναι μήπως τις βρω
και το γεμίσω το χαρτί..
και την αδειάσω την ψυχή μου..

και τάχα μου γαληνεμένη πια
πέσω για ύπνο ήσυχη..




Ανιρέτα..

4 σχόλια:

  1. Πρώτη φορά διάβασα για το λευκό χαρτί από τον Σεφέρη...Τον αγώνα..την πάλη να βρει το λόγο που θα εκφράσει την ιδέα χωρίς να την προδώσει..Εσύ αναποδογυρίζεις τη λογική του...και φοβάσαι μην και η έκφραση στο χαρτί αφήσει άδεια την ψυχή...φοβάσαι τον εφησυχασμό...και με το δίκιο σου.." Πάντα ανοιχτά πάντα άγρυνα τα μάτια της ψυχής μας" παροτρύνει ο Σολωμός...μια ψυχή κοιμισμένη ίσον κοιμισμένη συνείδηση...Μου κάνει εντύπωση που με απλό τρόπο από απλό δρόμο ( ποτέ απλοϊκό) συναντιέσαι με τους σπουδαίους του λόγου ...Ομολογώ πως εκτιμώ πολύ τη γραφή σου..την συναισθηματική οπτική σου, τον τρόπο και όλα συναπαρτίζουν το ύφος σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντοτε φοβόμουν ότι μιλάμε πολύ..
      αντιστρόφως ανάλογα με το πόσο ακούμε και σκεφτόμαστε..
      Απ την άλλη, πώς να μην πασχίζουμε με όποιον τρόπο να επικοινωνούμε.. Κι ο Λόγος, είναι ό,τι έχουμε μέχρι στιγμής..
      Σ ευχαριστώ Θοδωρή ..

      Διαγραφή
  2. "Πάντοτε φοβόμουν ότι μιλάμε πολύ..
    αντιστρόφως ανάλογα με το πόσο ακούμε και σκεφτόμαστε."

    (από μνήμης , μάλλον με δικά μου λόγια): - Οι άνθρωποι δεν κουβεντιάζουν..Οι συζητήσεις τους μοιάζουν με έφοδο...Καθένας τους εφορμά να καταλάβει το αυτί του άλλου..μιλάνε παράλληλα...κανείς δεν ακούει, κανείς δεν ακούει..μόνο να πει τα δικά του...( Κούντερα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δοκίμασα να διαβάσω Κούντερα πριν από πολλά πολλά χρόνια.Υποθέτω δεν ήταν ο καιρός μου..Τότε άλλα ζητούσα.. Θυμάμαι πως πολύ γρήγορα έκλεισα το βιβλίο που είχα, και το άφησα στα "υπόψιν" .. Ισως τώρα να ήρθε η ώρα να τον ξαναδώ:))

      Διαγραφή