14 Οκτ 2010

τι τίτλο να δώσεις σ ένα βλέμμα ..





Βαδίζουν στον ίδιο δρόμο
την ίδια ώρα
ο ένας πλάι στον άλλον
-ζευγάρι από καιρό ..

Κείνος κοιτά το ερειπωμένο μαγαζί στη γωνία,
τα κρεμασμένα πρωτοσέλιδα μιας επικείμενης ήττας,
τα σκουπίδια στην άκρη της ζωής του
τη λάσπη στα πόδια του
..πού να πατήσει πια ..
Κείνη, την πλημμυρίζει μια μυρωδιά βανίλιας..
ν άνοιγε ίσως ένας φούρνος εδώ .. να μοσχοβολούν οι μέρες ..
κι εκείνο το πιτσιρίκι,
με πόση χαρά τσαλαβουτά στις λακκούβες τα πρέπει του ..
βροχούλα ξανά
ανάσα στα κουρασμένα φευγάτα καλοκαίρια
πόσο κόκκινο να χωρά σ ένα πρωινό ..
σκυθρωπός ..
χαμογελαστή..
Άκουσαν μαζί ειδήσεις το πρωί ..
'Παγκόσμια μέρα όρασης σήμερα'
είπε ο εκφωνητής
"μια σκέψη" είπε,
"γι αυτούς που δε βλέπουν "
Έτσι είπε..
"απ αυτούς που βλέπουν .. "

Μια καλημέρα
σε όλους μας
είτε ανοίγουμε παράθυρα
είτε τα κτίζουμε ..




2 σχόλια:

  1. καλημέρα ποιητή μου ,
    εδώ κάτω στην ησυχία, δε μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί σου
    η μοναξιά που τόσο τρομάζει ..
    μα ξέρεις,
    μ αρέσει να σκέφτομαι πως ίσως κάποια στιγμή τον κάνει να σηκώσει κι αυτός τα μάτια ,
    κι ας πατούν κι οι δυο στις λάσπες ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή