19 Οκτ 2010

της καληνύχτας ..





Μην απορείς ..
τις ξέρω καλά αυτές τις νύχτες ..
που το βουητό γύρω σου ,
κάνει πιο ηχηρή τη σιωπή ..

κι οι άγκυρες που λαχτάρησες ,
δε σε κρατούν ..
σε τραβούν μονάχα σ ένα βυθό που δεν είναι μαγικός ..
κι όσο τρομαχτικός κι αν φαντάζει ..
τόσο να τον αγγίξεις θες ..

μα να σου πω κάτι ;
είναι αυτές που με πιάνει το ινάτι ..
δε θυμάμαι ποιος το ΄πε..
ξέρω μονάχα πόσο χαράχτηκε μέσα μου ..




Εμας που αγαπήσαμε τόσο πολύ τ αστέρια ..
δε μπορεί πια να μας φοβίσει η νύχτα .. 





4 σχόλια:

  1. στην αρχη σου συνπορευτηκα...στο ενδιαμεσο χαθηκα στις διαδρομες
    λαμβυρινθος οι σκεψεις των υπονοουμενων αληθειων.
    ευτυχως τελειωνεις ξεκαθαρα και ΥΠΕΡΟΧΑ!
    φιλί Ανιρε μου:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. φιλί αργοπορημένο κορδελίτσα μου ..
    χαμογελώ γιατί θυμήθηκα ..
    κάτι έχεις ξαναπεί για τα ..τελειώματά μου :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τα καλα εργα απο το τελος τους φαινονται!!!!Το πιστευω και το τηρω και το παρατηρω επισης....Νομιζω πως λειτουργουν σαν τις τελευταιες πινελιες΄που ή καταστρεφουν ή ολοκληρωνουν ενα εργο...
    σαν το φιλί της καληνυχτας ειναι που οταν δινεται βρισκεται ηδη υπνοβατης που βλεπει μανοιχτα τα ματια το ονειρο και σιγουρευει το αληθες.Ναι τελειωνεις συχνα πολυ ομορφα και μεστα!οποτε οι δυσκολοδιαβατες διαδρομες για μας γινονται βραβεια προορισμου!Φιλί;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή