7 Νοε 2010

βραχοι ..



 

«..Η όψη των ονείρων μας σε ασμίλευτους βράχους.
Λιώνοντας, να, κάτι σαλεύει...
μορφές θαμμένες στην καρδιά παγετώνα..
..απολιθώματα ουτοπίας
εκμαγεία του χάους.
Σαλεύουν οι ρίζες μας βαθαίνοντας πλεγμένες...
οραματίζονται την άνοιξη...
Τα μάτια περιλούζονται τον αχό τους
και αυτοπυρπολούνται.
Πυρά στ' ακρογιάλι οδηγός
και τα ύφαλα των πράξεων
αναπλέουν τη θάλασσα που είμαστε...»


  Ιωακείμ Παπαχρόνης


Είμαστε ..

 

Θάλασσα aυγουστιάτικη εγώ ,

σε βρίσκω βράχο αγέρωχο  να  ορθώνεσαι εντός μου  

γλιστρώ απαλά γύρω σου  ψιθυρίζοντάς σου  μυστικά ανέμων μακρινών..

λάμπω για να σε καθρεφτίζω

κάθε σταγόνα μου για χάδι σου  

Παιχνιδίζω , μαζεύω ηλιαχτίδες να σε στολίζω

Και ξαναπλώνομαι ικανοποιημένη

Κρατώντας σε μέσα μου ..

νυχτώνει μονάχα για να ξετυλίγω εμπρός σου φεγγαρόδρομους ,

τα όνειρά σου ν ακουμπάς

για να τα ταξιδεύω ..

 

Είμαστε ..

 

Βράχος Νοέμβρη  εσύ ,

Ντύνεσαι το σκούρο της μπόρας και της σιωπής  ..

Κι όσο γλυκαίνει κι απαλύνει το χάδι μου

τόσο προσμένει αστραπές  το βλέμμα σου ..

οι πρώτες φλόγες ανάβουν στ ακρογιάλι

σαν που να ξορκίσουν θέλουν

την παγωνιά που έρχεται ..

κι αν με γιομίζεις ύφαλους ,

έχω πια μάθει , δε με τρομάζουν . .

 

 

Είμαστε .. ;

 

Κι ειν΄του  Γενάρη η καρδιά  που βρίσκει εσένα θάλασσα

Να χτυπάς πάνω μου μ ορμή

Ανήμπορη να στέκω  στο μανιασμένο ξέσπασμά σου …

Μαστίγωμα το άφρισμά σου

Κι ας καιν τα σωθικά σου ..

 

Κλείνουν τα μάτια οι βράχοι άραγε .. ;

Εγώ ναι ..

Κατάδυση σιωπηλή στο βυθό σου ..  

Κει,  που  όπου μ αγγίζεις  κοράλλια και χρώματα της ίριδας με πλημμυρίζουν,

Λέξεις κρυφές , πεταλίδες γραπώνονται πάνω μου .

Κει που  τα στρείδια  μια αγκαλιά είναι ..

μικρών σταγόνων  ευτοπίας . . .

Εκεί είναι που σε ξανα-βρίσκω

μακριά απ τα τερτίπια  της επιφάνειας ..

κει που κανένας παγετώνας δε ζει ..

εκεί που ναι ο τόπος

που γεννάει τις άνοιξες ..

 

Ξέρεις ,

Τους ουρανούς τους σμιλεύουν τα όνειρα ..

Για την πέτρα πάλι,

Αρκεί μια  ανάσα ..




υγ. ο  C.S. Lewis έγραψε κάπου : «οι άνθρωποι γράφουν γιατί είναι μόνοι, και διαβάζουν για να μην είναι μόνοι .. «

Συνδυάζοντάς τα , χαμογελώ..
Που απόψε συν-ομιλώ
μ ένα ξένο ποίημα .. 

10 σχόλια:

  1. εξαιρετικο κοπελα μου....εξαιρετικο!
    ''να σταματησει ο βραχος την θαλασσα
    να θριματισει η θαλασσα την πετρα στο χρονο
    κι ο χρονος να ρεει αναμεσα
    με την απιαστη δυναμη του...''/ Ι.Α

    τωρα να σου πω οτι και στην αρχη και στη μεση και στο τελος την ιδια γευση ενος επιτυχημενου τελειωματος ειχα...Μαρεσε πολυ αυτο το ποιημα.
    φιλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. υγ. πρεπει να γραφεις ποιανου ειναι το ποιημα....πρεπει να ξερουμε Ανιρε μου.
    καληνυχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γραφω Τζοάννα !!!!
    κάτω ακριβώς από το ποίημα ..
    Ιωακειμ Παπαχρόνης ο δημιουργός .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. και τώρα που.. υπεραμύνθηκα με μπόλικα θαυμαστικά ,
    να χαμογελάσω ..
    πόσο ίδια πράγματα λέμε ώρες ώρες ..

    καληνύχτα και σε σένα κόκκινη Τζοάννα ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Eίσαι το Θηλυκό, Ανιρέτα. Η Ρέα. Δοτική, αρχέγονη, αιώνια. Είσαι η θάλασσα. Που αγκαλιάζει χωρίς να πνίγει. Τόσο απέραντη, που δε μπορεί να της χρεωθεί αδυναμία. Μονο σοφία. Γιατί, όσο αγέρωχος κι αν είναι ο βράχος, υποκλίνεται στην απεραντοσύνη σου...

    Αυτή είναι η γραφή σου. Ο πόνος που μετουσιώνεται σε μεγαλείο. Δε γίνεται οίκτος ούτε εκδίκηση, δε γίνεται φθόνος ούτε αυτολύπηση. Γίνεται αγκαλιά...

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΙΟΥΣΗΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ..ξερεις ...τους ουρανους..
    τους σμιλευουν τα ονειρα..
    για την πετρα..
    μια ανασα σου αρκει Ανιρετα....
    υπεροχο ποιημα
    η δυναμη των λεξεων μεσα στην γαληνη των φρασεων σου..
    μια ανασα μου αρκει.....!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ειμαστε θαλασσα αυγουστιατικη εγω.....για την πετρα παλι αρκει μια ανασα.
    γιαυτο το ποιημα ελεγα Ανιρε μου!Αυτο ΔΕΝ ξερω ποιος το εγραψε κι αυτο περισσοτερο μαρεσε!!!!
    αη να βαλω κι εγω θαυμαστικα βρε αν κι εχει κουραση ο θαυμασμος!!!!χαχαχαχα
    υγ. αμα τα λεμε και τα κανουμε δεν πειραζει που ειναι ιδια....ετσι θα φαινεται οτι τουλαχιστον ειμαστε ΣΤΑΘΕΡΟΙ ΤΥΠΟΙ....ΛΙΓΟ ΤΟΧΕΙς? ΦΙλί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. yg. λιγο το συχνο ''σου''με ξενισε αλλα παραυτα μαρεσε πολυ
    ξανα φιλί για να κακομαθαινεις χιχιχι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τζοάννα , με κάνεις και γελώ ..

    δικό μου είναι ..
    η δική μου απάντηση στο ποίημα του διαδικτυακού φίλου Ιωακείμ..


    ----------

    και ένα ευχαριστώ για τα λόγια σας ..
    για το πέρασμά σας ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. βρε τωρα φταιω εγω να γινω αντιγραφακιας?????
    ε ναι...το μεσα ΣΟΥ μιλαει...
    Καλη μου νεραιδα σε παρακαλω....σε παρακαλω παρα πολυ...κανε ενα βιβλιο...
    το μαγικο ραβδακι σου ΟΛΟΙ να το γευτουν...

    Γεια σου Τζοαννα μου...και συ να κανεις το ιδιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή