21 Νοε 2010

δε θυμάσαι ..



θυμάσαι ;
τη νύχτα που γνωριστήκαμε μιλούσαμε για λύτρωση
έξω μου είπες, να δούμε σε κάθε αστέρι και μια πανσέληνο

μέσα σου είπα , να κάνουμε κάθε ναυάγιο και μια γοργόνα
γέλασες , θυμάσαι ;
ένα σύμπαν αντιθέσεων , είπες
κι όμως ..
μας ενώνει .. 


απόψε ,
η ανάγκη στα δάχτυλά σου με πόνεσε
βυθίστηκες μέσα μου σαν για να μη χαθείς
σφάλισε κάθε πέρασμα η λαχτάρα
και σαν έσβησες και τη στερνή μου ανάσα
έρχομαι βόγγηξες
φεύγω .. ξεψύχησα

δε θυμάσαι ..
το ίδιο σύμπαν αντιθέσεων 
κι όμως ..






5 σχόλια:

  1. καλα βρε που υπαρχει κι αυτη η απειροελαχιστη γραμμη αναμεσα στις αντιθεσεις!!!
    τωρα να σου πω την αμαρτια μου για πολλους λογους την χρωματισα κοκκινη αλλα μπορει κανεις να την κανει κι αλλο χρωμα...αλλοτε ειναι κοψια αλλοτε κορδελα, πότε γραμμη, κηλιδα, σταγονα που ρεει,τριχα κλπ κλπ κλπ κοβεται ή συνεχιζεται επ απειρον παντως υπαρχει και καλα κανει και υπαρχει για να χωριζει ή να ενωνει τα αντιθετα!
    φιλί καλημερας Ανιρε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανιρε μου η κοκκινη γραμμουλα σου εδω μαλλον ενωνει παρα διαχωριζει....
    λιγο δεν καταλαβα που βρισκεται η πρωτη αντιθεση καθοτι ταιριαστοτατο το ζευγαρακι μου εμοιασε!Ας πουμε πως συναντιουνται στο ιδιο σημειο φυγης περισσοτερο παρα βρισκονται σε αντιθετη πορεια??
    σε φιλω;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι ομως... Παραξενη που ειναι η γλωσσα... Μοιαζει καπως σαν τον ερωτα - ή σαν το αγριολουλουδο... Ανθει στις χαραμαδες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η ίδια που ενώνει
    η ίδια και χωρίζει Τζοάννα ..

    και μίτος ..
    και θηλειά ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κι εκεί ξαναγέρνει ποιητή μου ..
    στους τόπους του
    μακριά απ΄τους κήπους ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή