30 Απρ 2012



Όχι φιλενάδα μου , δε συμφωνώ.
Ουτοπίες υπάρχουν .
Όπως υπάρχουν και αστέρια πέρα απ όσα βλέπουμε, όπως υπάρχουν κι οι νεράιδες των ευχών,  το χάδι που σε γλυκαίνει δίχως χέρι να σ αγγίζει,  η μαγεία,  το τραγούδι του φεγγαριού, 
η ευχή στα φτερά  μιας νυχτοπεταλούδας
η αγάπη που δε ζητά .. 
Και η αλήθεια είναι στα μάτια μας .
Μη σε γελούν όσοι  ποτέ δε μπόρεσαν  ν ακούσουν έναν άνεμο.
Όσοι τη ζωή τους την περνούν αποφεύγοντας τους αέρηδες , όσοι, και που ψηλά κι αν τους ανεβάσεις,  αυτοί πάλι χαμηλά κοιτούν ,  
πτήσεις σε συνεχή πτώση , 
μέχρι που ακουμπούν ξανά στη γη , ονοματίζονται προσγειωμένοι ,  κι ύστερα μένουν πια εκεί. Ριζωμένοι. Πετρωμένοι . Ακίνητοι . 
Φτερά  κι ουρανοί ξεχασμένοι.
Άγγελοι παραιτημένοι .
΄Εκπτωτοι.
Και ναι, η καρδιά αριστερά είναι , μα το χέρι που απλώνεις φορές να την αγγίξεις, είναι το δεξί . 
Τα σταυροδρόμια είναι δυνατότητες.  Κι οι αλήθειες πολλές.  
Υπάρχει μια όμορφη ιστορία για δυο φίλους από διαφορετικούς κόσμους .. τα βράδια  καθισμένοι καθένας στο λόφο του δικού του κόσμου , σκεφτόταν τον άλλον .. στο λόφο του κόσμου που έβλεπε για  «φεγγάρι» .. 
πού είναι η αλήθεια ; αναρωτήθηκαν  μια νύχτα .. 
Στο λόφο που τυχαίνει να κάθεται αυτός που μιλάει .. απάντησαν μαζί ..
Οι δρόμοι μας έχουν στροφές ..
Αν είναι πάντα οι ίδιες, ο κύκλος μας γίνεται φυλακή .. μην το ξεχνάς

Μα  πάνω απ΄όλα , θυμήσου.
Υπάρχουν και τη νύχτα πουλιά που κελαηδούν.
τα αηδόνια . 
Οι αοιδοί αυτοί του δειλινού  που όταν όλα τα άλλα σιωπούν , 
τραγουδούν τα καλέσματα και τις χαμένες αναμνήσεις .. 
για κόσμους που λες πως δεν υπάρχουν .. 
Ουτοπίες .. 
Αλλά υπάρχουν .


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου