6 Μαΐ 2012






Γράφει ένας φίλος σε σχόλιό του, πως αν οι προθέσεις όσων δηλώνονται τις τελευταίες μέρες γίνουν αύριο ψήφοι, τη Δευτέρα θα ξυπνήσουμε σε μιαν άλλη χώρα.
Κι εγώ σκέφτομαι απ τη μια, το πόσο πολύ τις αγαπώ τις προθέσεις. Τη δυνατότητα.
Τα βουβά όνειρα που αναζητούν φωνή, τις νεογέννητες ελπίδες, τη φλόγα ενός ήλιου πίσω απ τα νέφη των πράξεων, το χλωμό κερί που τρομάζει μη και δε φτάνει να φωτίσει αφέγγαρες σκοτεινιές ..

Ίσως γι αυτό αγαπώ και τόσο τις νύχτες. Το υγρό χώμα, μήτρα για κάθε σπόρο που κουβαλάει την πιθανότητα μιας ρίζας, την ομορφιά του πρώτου πράσινου φύλου, την ευωδιά ενός λουλουδιού.. αν .. όταν ..
Αλλά απ την άλλη .. πάντα οι νύχτες ξημερώνουν.
Φαντάσματα, φόβοι, όνειρα, λόγια και ψίθυροι,
παίρνουν ή χάνουν σχήμα κι υπόσταση κάτω απ το αμείλικτο φως της πράξης.
Και πλέον αυτό που μετρά, είναι το ναι . ή το όχι .
Όχι εκείνο το ‘μεγάλο’ που λέει ο ποιητής .
Μα τα δεκάδες, εκατοντάδες μικρά ναι, ίσως, όχι που κάθε στιγμή λέμε. Οι άπειρες στιγμές που επιλέγουμε την ασφάλεια ή την επίφασή της σε πεπατημένους οδούς, ένα βολικό θυμό εκτόνωσης, μια αντι-δραση στη θέση μιας δράσης, μια μίζερη σιγουριά, ένα χωλό συμβιβασμό, μια εσκεμμένη άγνοια, μια αποσιώπηση, μια ‘ανώδυνη’ γέννα, ένα μαντήλι στα μάτια γιατί το φως μας πονά..
Γιατί κι αν τις νύχτες είμαστε τα όνειρά μας, οι προθέσεις μας,
Τις μέρες είμαστε οι πράξεις μας .
Οι επιλογές μας.
Νήμα που πλέκει τη ζωή μας , κι αυτή ως μέρος σχεδίου στο μεγάλο υφαντό της ζωής των άρρηκτα δεμένων ‘άλλων’ μας ..
Κι οι νύχτες πάντα ξημερώνουν.
Και δεν ξέρω αν τούτη η μέρα είναι ΄μέρα κρίσης΄ .
Γιατί τέτοια μέρα ΄κρίσης΄ λέω πως είναι η κάθε μέρα μας. Η κάθε στιγμή , η κάθε μας θέση και στάση που μας φέρνουν στο σήμερά μας. Και γι αυτό κρινόμαστε.
Αν τις προ-θέσεις μας, τις καταντούμε το τζάμπα υλικό, γέμισμα στα κενά που αποσιωπούν οι πράξεις μας,
ή γίνονται η δύναμή μας, η συνέπεια και το βήμα μας για ό,τι κομπάζουμε να λέμε ‘θέση΄. Και συνείδηση.
Συνέπεια.
Λόγων και έργων .
Και όχι για μία μέρα μόνον ..

Όχι, δε θα πάψω ποτέ ν΄ αγαπώ τις νύχτες και τα όνειρα. Παλεύω μονάχα, να κάνω τις μέρες γέννα τους, και όχι θάνατό τους,

Καλό μας βόλι λοιπόν.

Κι ας θυμόμαστε..
Μ ένα βόλι, μπορείς να σκοτώσεις ένα θεριό
Μπορείς το ίδιο όμως καλά να σκοτώσεις κι ένα αύριο


Καλό μας ξημέρωμα ..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου