28 Αυγ 2012



Να ΄ναι που τούτο το καλοκαίρι έζησε σιωπηλά,
να ΄ναι που ετοιμάζει φευγιό γαλάζιο..
Μπορεί.
που θυμήθηκα απόψε τον Καμύ που λεγε

δεν τον μπορώ τον κόσμο έτσι ..
χρειάζομαι το φεγγάρι, την ευτυχία, ή τέλος πάντων κάτι που να ναι παράλογο ,
μα που να μην ανήκει στον κόσμο τούτο ..

και ξέρεις ;
θ αφήνω κι εγώ λίγη ζάχαρη στο παράθυρο τις νύχτες
μια μυρωδιά βανίλιας,
ένα φιλί απ΄ τ΄όνειρο ..

να παίρνει δύναμη ο αγέρας να φτάνει εκεί στο μακριά ..
να γλυκοπιάνεται κι ο ύπνος να ΄ρχεται ..
Καληνύχτα ..
Στ αποκαλόκαιρα, σε φευγιά και ανάγκες ..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου