1 Μαΐ 2015

Μάης ..



Μάης θα πει Μνήμη.
Έρχεται κουβαλώντας μάχες που μοιάζουν μακρινές και μάταιες,
μόχθους που όσο κι αν έσκαψαν πάντα σε πέτρα έβρισκαν,
κάποτε και μια μοναξιά ανείπωτη..

Φορές πάλι θα πει μαγεία.
Μέρες που βάφει μ όλα τα χρώματα μπαχτσέδες, νειρεύεται μύρτιλα κι αποκοιμιέται κρυμμένος στα μυρτιόφυλλα ψιθυρίζοντας καλέσματα τρυφερά στους μπάτηδες , σκορπίζοντας απαλά τη μουσική μιας ήρεμης ανάσας..

Κι άλλοτε πάλι, είναι μυστήριο και πέπλα ανάρια που θροϊζουν ξυπνώντας τα ξωτικά των πόθων,
είναι μέθη και μυστικές λαχτάρες, μύθοι και παραμυθίες , γητειές και γιατρικά σε πόνους βαθιά σκαμένους..

Στεφάνια όμως δεν του φτιάχνω . Ίσως γιατί στο νου μου σφραγίζουν θάνατο. Στολίζουν μνήματα. Βεβαιώνουν ένα χαμό, κι ας λένε πως η ιστορία του καθενός μας είναι η ιστορία των απωλειών του.
Κι ας ξέρω πως τούτος ο μήνας κρατά στο ένα χέρι το φως και στο άλλο το σκοτάδι.

Ίσως πάλι, να ναι που δυσκολεύομαι με πλέξεις και πλέγματα που ορίζουν
– και χωρίζουν-
τι μέσα και τι απ έξω, ακόμη κι αν είναι ντυμένα ροδοπέταλα .
Ή ίσως γιατί το μόνο στεφάνι που νιώθω αμάραντο, ο μόνος κύκλος που ονοματίζω ολοκλήρωση, πλέκεται στους χτύπους του αίματος . Λεπτό το λεπτό, ώση την ώση, οι μάηδες του καθενός μας άφησαν –αν άφησαν- το δικό τους αποτύπωμα, χάραξαν το δικό τους χνάρι στο δρόμο που το χθες οδηγεί στο αύριο.
Στο δρόμο που κρατά την καρδιά ζωντανή.








Γιατί Μάης είναι η Μάγια, η Μαία που βοηθά κάθε καινούρια γέννα.
Που βρίσκει τρόπο και δύναμη να αντικρύσει ξανά και ξανά το φως.
Ν’ αναγεννηθεί.
Να ζήσει.




Ακόμη κι εκεί που μοιάζει να τα καταπίνει όλα η άσφαλτος..

Καλό μας μήνα

2 σχόλια:

  1. Μου αρέσει πολύ η γραφή σου... την καλησπέρα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδα το σχόλιό σου το πρωί .. κάπως κατάφερα και από αμηχανία δεν απάντησα -)
      Σ ευχαριστώ όμως.
      Κι ανταποδίδω την καλησπέρα ..

      Διαγραφή