31 Μαΐ 2016

Χάρτινο..


Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των Ονείρων τους
τραγούδησε το κόκκινο σπρέι
κι αφήνοντας την τελευταία ανάσα του πάνω στο γκρίζο
ονειρεύτηκε ένα χάρτινο καραβάκι να λιώνει στο φίλημά του ..

κι ο μουντός μοναχικός τοίχος
κοιτάχτηκε έκπληκτος στο καθρέφτισμα των ματιών της ..
λαβωματιά στο στέρνο του
το τόσο κόκκινο ..

Αχ, καραβάκι ..
-Κι οι κάβοι αν σου στήσουν τη νύχτα καρτέρι;
κι απάνω σου αν πέσει το κύμα θεριό ;

-Βοριάδες, νοτιάδες θα βρω, μα θα φτάσω,
ψιθύρισε το καραβάκι
και κοίταξε θλιμμένο τον τοίχο πίσω του
βαρύ και γκρίζο
παρ όλο το ματωμένο δάκρυ του

Πόσο αγαπούν τη σταθερότητα οι τοίχοι , σκέφτηκε
ίσως γι αυτό και στο τέλος σωριάζονται
Πώς να ονειρευτείς με τόσο βάρος ..







1 σχόλιο:

  1. Καλημερα... Μ αρεσει που εισαι εδω... Που μοιαζεις λιγο με ζωγραφισμενο τοιχο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή